آیین همسرداری

سفر مجردی مردان متاهل

من و شوهرم هردو شاغل هستیم. تا حالا باپول مان هم خانه خریدیم، هم خودرو. من با پس اندازی که داشتم کل لوازم خانه را عوض کردم، حالا که قسط هایمان دارد تمام می شود شوهرم می گوید که می خواهد برای خوش گذرانی به خارج از کشور برود. می گویم باهم برویم ولی او می گوید آنجا، جای زن نیست.

سوال کاربر :

من و شوهرم هردو شاغل هستیم. تا حالا باپول مان هم خانه خریدیم، هم خودرو. من با پس اندازی که داشتم کل لوازم خانه را عوض کردم، حالا که قسط هایمان دارد تمام می شود شوهرم می گوید که می خواهد برای خوش گذرانی به خارج از کشور برود. می گویم باهم برویم ولی او می گوید آنجا، جای زن نیست. هنوز در این ۱۶سال زندگی برایم یک جفت جوراب نخریده. من صادقانه زحمت کشیدم و خرج کردم حتی برایشلباس خریدم و باتمام سختی های زندگی ساختم ولی نمی توانم به این فکرکنم یک روزشوهرم به خارج از کشور برود و من را با خودش نبرد. دارم کم کم به فکر طلاق می افتم. خسته شدم ازبس سراین موضوع بحث کردیم. یک دختر۱۳ساله هم دارم. دلم خیلی برایش می سوزد، آخر او هم در قسط های ما شریک بود. هر چه دلش خواست ما گفتیم قسط داریم و این بچه شرایط را تحمل کرد ولی شوهرم به این چیزها فکر نمی کند.

 

پاسخ کارشناس :

مخاطب گرامی، اول از هر چیزی بابت این که در تمام مراحل زندگی همراه و همگام همسرتان بوده اید، به شما تبریک می گویم چرا که لازمه زندگی مشترک، شریک بودن در مشکلات نیز است.

 

مسئولیت پذیری شوهرتان را کم کرده‌اید

اما در مورد این که بیان کردید تمام درآمدتان را در زندگی خرج کرده اید باید بگویم نه من و نه هیچ فرد دیگری نمی توانیم بگوییم کار شما درست بوده یا نه؛ زیرا هر فردی طرز فکر و روش خاص خودش را در زندگی دارد؛ اما به نظر من شما نمونه یک زن مسئولیت پذیر و فداکار هستید؛ فقط یک بی احتیاطی کوچک کردید که این عطوفت شما باعث شده از میزان مسئولیت پذیری همسرتان کم شود و در نتیجه اعتماد شما به همسرتان که انتظار دارید به عنوان یک حامی برای شما باشد، کم شده و یکی از دلایل مشکل شما همین است.

 

گام های کسب اعتماد به شوهرتان

اما درباره مشکلات سفر شوهرتان که مطرح کردید باید بگویم اعتماد یکی از اساسی ترین مسائل در زندگی مشترک است و داشتن یا  نداشتن اعتماد، عامل تمام موفقیت ها، شکست ها و مشکلات بی شمار از جمله تنها مسافرت رفتن و … است. برای این که به همسرتان اعتماد کنید و مطمئن شوید که او به شما وفادار است باید از خودتان شروع کنید. آیا شما شرط وفاداری را می‌دانید؟ اگر شما و همسرتان اصول وفاداری را بشناسید دلیلی ندارد که با هراس ازدست دادن، بدبینی و شک و دودلی زندگی کنید. در ادامه راهکارهایی برای حل مشکلتان مطرح می شود.

گام اول؛ از خودتان شروع و اعتماد کنید

شک و تردید نسبت به همسرتان او را خائن نمی‌کند اما هرقدر شما به همسرتان بدگمان باشید به همان نسبت به رابطه عاطفی‌ که با او برقرار کرده‌اید، آسیب می‌زنید. اگر هر دوی شما حدود و مرزهای رابطه را مشخص کنید و در همان محدوده گام بردارید به راحتی می‌توانید به یکدیگر اعتماد کنید. وفاداری، اعتماد و باور، شما و همسرتان را در یک زندگی آرام و مطمئن قرار می‌دهد. اگر می‌خواهید زندگی مستحکم و قابل اتکایی داشته باشید خودتان باید آن را این گونه بسازید.

گام دوم؛ بپذیرید که تنها نیستید

شما یک زوج هستید و نسبت به شریک زندگی تان مسئولیت و تعهداتی دارید حتی اگر بخشی از این تعهدات را خوشایند ندانید. اگر راه محبت و عشق ورزیدن به همسرتان را بلد نباشید همیشه نگران خواهید بود چون شما خوب می‌دانید او از چشمه محبت شما سیراب نمی‌شود. پس اگر راه ابراز علاقه و محبت را بلد نیستید سعی کنید آن را بیاموزید. توجه به ظاهر، جملات عاشقانه و به آغوش کشیدن را بیاموزید تا اعتماد بیشتری به رابطه زناشویی تان پیدا کنید.

گام سوم؛ همسرتان را کنترل نکنید

بیش از اندازه کنجکاوی کردن و نگران بودن، نشانه تعهد و مسئولیت شما نسبت به همسرتان نیست. همین که مدام از همسرتان بپرسید کجا بودی؟ چی پوشیدی؟ چی خوردی و چرا دیرآمدی، زنگ خطری برای رابطه شماست. بین رفتارهایی که نشان دهنده کنترل بیش از اندازه همسرتان است و رفتارهایی که نشانه توجه و حمایت است تفاوت قائل شوید. طوری رفتار کنید که همسرتان احساس نکند شما او را تحت سلطه خود گرفته‌اید تا به طور مثال، درخواست تنهایی سفر رفتن ندهد. مخاطب گرامی، هرچند باید از شوهرتان هم درباره دلایل اش در مورد تنهایی سفر کردن، سوالاتی پرسیده شود اما به نظر می رسد با رعایت موارد مطرح شده، کمتر پیش بیاید که یکی از زوجین خواستار تنها مسافرت رفتن برای خوشگذرانی در خارج از کشور باشد.

دوست گرامی! احساسات شما را درک می‌کنیم. نکاتی درباره خود شما قابل توجه است: این که احساس می کنید در زندگی فداکاری هایی کرده اید که حالا با این نوع مواجهه همسرتان گمان می کنید اصلا دیده نشده اند. همان طور که کارشناس محترم بیان کرده اند بخشی از عوامل مشکل فعلی شما همین نوع رفتار در طول زندگی مشترک بوده است. در واقع هر کدام از ما تصویری از خود به دیگران نشان می دهیم که به آن ها می آموزیم چطور با ما رفتار کنند. ارائه تصویر از خودگذشتگی، همراهی های همیشگی بدون کمترین چشمداشت و توقع و … شاید به همسرتان آموخته باشد که شما مطالبه ای از او ندارید، تصمیمات وی را می پذیرید و همراهی می کنید. از طرف دیگر زوجین در زندگی مشترک به همسر نیاز دارند نه به موجودی که همواره برای آن ها از خودگذشتگی کند. البته ایثار و همراهی و گذشتن از خواسته های فردی در راستای اعتلای زندگی مشترک بسیار ستودنی است ولی هرکاری اصول خود را دارد و باید در جایگاه و شرایط خود شکل بگیرد تا کارکرد متعالی و اثربخش خود را داشته باشد وگرنه ممکن است خود به آسیبی دیگر تبدیل شود. بنابراین باید نگاهی دوباره به خود و نقشی که در زندگی مشترک دارید، بیندازید. اما این که همسرتان تنهایی به سفر برود، نگرانی هایی را برای شما به وجود آورده است که بخشی از آن در پاسخ مشاور محترم لحاظ شده است و توجه شما را به آن ها جلب می کنیم.

ممکن است بخشی از احساس شما از رفتن وی به سفر آن هم تنهایی وبه قصد خوش گذرانی، همین نادیده گرفتن شما و فرزندتان و بی پاسخ گذاشتن همراهی های دشوار چندین ساله شما با وی باشد. کاملا حق دارید که از این فرآیند ناراحت و دلتنگ شوید؛ ولی بهتر است به جای غصه خوردن و فروخوردن این احساس سخت و بغض افزا، هر چه زودتر با همسرتان در یک فضای ویژه و در زمانی که از قبل با وی هماهنگ کرده اید؛ (پیشنهاد ما بیرون رفتن دو نفره از منزل در محلی خوب و مناسب است) گفت و گو کنید. احساسات تان را شفاف به او بگویید، همراهی های عمیق خود و فرزندتان را به او یادآوری کنید و مخصوصا از این که تنهایی به چنین سفری می رود، احساس تان را بیان کنید. فراموش نکنید احساس خود را در جملاتی که با «من» شروع می شوند، بیان کنید و افکار و قضاوت هایتان را بیان نکنید مثل این که «تو خیلی خودخواهی که …» در نهایت هرگونه تغییر در رفتار همسرتان را با تغییر از خود آغاز کنید، حتما تأثیر این تغییر را خواهید دید.

منبع : سیمرغ
تعداد بازدید 1882

ارسال نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تازه ها